P. Wisniewski Private House

Dom P. Wisniewskiego mieści się w najwyższym segmencie oferty mieszkaniowej Rise.Design. Klient zgłosił się z jasną wizją: śmiały, współczesny modernizm z akcentami brutalizmu. Działka to wydłużony trójkąt przy ul. Sielskiej 118 w Niemczu, około ośmiu kilometrów na południe od Bydgoszczy. Okres projektowania trwał od sierpnia do listopada 2021 roku, około 3,5 miesiąca, i przyniósł najbardziej wyczerpujący proces wariantowania w portfolio mieszkaniowym: sześć strategii zagospodarowania działki, pięć koncepcji przestrzennych o powierzchni od 271 do 337 metrów kwadratowych, dwa warianty pozwolenia na budowę oraz dwa kompletne pakiety wizualizacji. Dom został następnie wybudowany.

Uderzający modernistyczny obiekt pośród podmiejskich domów o dachach dwuspadowych mógł stać się głównym problemem projektu. Zamiast tego stał się jego stanowiskiem. Dom jest celowym i bezkompromisowym punktem orientacyjnym przy ul. Sielskiej. Jego monochromatyczna paleta czerni, bieli i betonowej szarości, ciężka wspornikowa górna bryła unosząca się nad cofniętym parterem oraz ciągły poziomy pas oddzielający obie kondygnacje razem stawiają tezę o tym, czym może być współczesna architektura mieszkaniowa w polskiej podmiejskiej wsi. Jednocześnie orientacja południowa głównych przestrzeni mieszkalnych i przeszklenie o szerokości 828 centymetrów są bioklimatyczną odpowiedzią na szerokość geograficzną. Na 53 stopniu szerokości geograficznej północnej przeszklenie na całą szerokość elewacji południowej daje pasywne zyski słoneczne, naturalne doświetlenie i dobre parametry termiczne w trakcie polskiej zimy. Trójkątna działka, wąska od strony ulicy i gwałtownie rozszerzająca się w stronę południa, z geometrycznego utrudnienia stała się strategią przestrzenną: budynek stoi na węższym końcu, a ogród, basen, strefa ogniska i strefa dla dzieci rozszerzają się stopniowo w miarę poszerzania działki, tworząc krajobraz, który nagradza ruch w stronę oddaloną od ulicy.

Koncepcja bryły to unosząca się skrzynia: górna kondygnacja wysunięta wspornikowo poza obrys parteru ze wszystkich stron, oparta na odsłoniętych betonowych słupach, które pozostawiają poziom parteru otwarty i tworzą pod nim zadaszony podjazd. Ciągły poziomy pas przejściowy opasuje cały budynek na wysokości stropu. Wizualnie oddziela obie kondygnacje i wzmacnia wrażenie bryły unoszącej się nad przezroczystym poziomem parteru. Elewację opracowano w dwóch kompletnych paletach. Wersja 1, ciemna i brutalistyczna, wykorzystuje słupy o fakturze surowego betonu, okładzinę elewacyjną w kolorze antracytowym na górnej bryle, podjazd z kostki brukowej, betonowe słupy ogrodzenia podświetlone diodami LED oraz ciemną metalową bramę przesuwną. Wersja 2, jasna i minimalistyczna, zastępuje surowy beton czystym białym tynkiem silikonowym na słupach i elementach ogrodzenia, zachowując identyczną czarną okładzinę na górnej kondygnacji. Forma budynku jest identyczna. Różni je wyłącznie dobór materiałów.

Elewacja ogrodowa, skierowana na południe, jest najważniejszym gestem projektowym domu. System przeszklenia podnoszono-przesuwnego o szerokości 828 centymetrów, największe pojedyncze otwarcie w budynku, biegnie na pełną szerokość parterowej strefy dziennej i jadalni. Rozpuszcza granicę między wnętrzem a programem ogrodu rozwijającym się na trójkątnej działce. Gdy wszystkie cztery panele są w pełni złożone, granica między wnętrzem a zewnętrzem przestaje istnieć. Przeszklenie od podłogi do sufitu o wysokości 300 centymetrów kontynuuje się na górnej kondygnacji, kadrując panoramiczne widoki z sypialni. Ogród mieści geometryczny basen w kształcie krzyża z kaskadą wodną, strefę ogniska oraz plac zabaw dla dzieci. Każdy z tych elementów staje się większy w miarę poszerzania się trójkątnej działki w kierunku południowej granicy.

Specyfikacja okien odzwierciedla dążenie domu do transparentności i wysokich parametrów termicznych. Wszystkie okna sięgają od podłogi do sufitu, mają wysokość 300 centymetrów, są wykonane w sześciokomorowych profilach aluminiowych w wykończeniu antracytowym, z potrójnym przeszkleniem o współczynniku U=0,9 oraz ciepłym montażem. Specyfikacja rozpuszcza krawędzie budynku, dając nieprzerwane panoramiczne widoki, a jednocześnie zapewnia wysoką izolację termiczną i akustyczną. Narożne okna na piętrze wykorzystują bezramowe połączenia narożne, eliminując słupek na krawędzi budynku, dzięki czemu płaszczyzny szklane łączą się bez pionowego przerwania. Ślepe panele okienne na niektórych elewacjach zachowują rytm wizualny siatki przeszklenia tam, gdzie funkcja wewnętrzna nie wymaga rzeczywistych otworów. To wyrafinowany detal kompozycyjny, który stawia integralność kompozycji zewnętrznej ponad układ wnętrza za nią.

Architektoniczne ogrodzenie, biegnące wzdłuż całej granicy działki, wykorzystuje ten sam rytmicznie rozstawiony język słupów co sam budynek, dzięki czemu opracowanie granicy działki czyta się jako część kompozycji architektonicznej, a nie jako osobne ogrodzenie. Sekwencja wejściowa prowadzi odwiedzającego przez okładzinowany drewnem portal z bocznym przeszkleniem, zanim uwolni go we wnętrzu bryły. To spacer, nie drzwi: od ulicy do domowego krajobrazu, przez portal. Wewnątrz program parteru skupia się na połączonej przestrzeni salonu oraz kuchni z jadalnią o łącznej powierzchni ponad 70 metrów kwadratowych, otwierającej się bezpośrednio na skierowany na południe taras przez przesuwną ścianę o szerokości 828 centymetrów. Piętro mieści apartament sypialni głównej z sypialnią o powierzchni 42 metrów kwadratowych, dedykowaną garderobą oraz przestronną łazienką przynależną, a także trzy dodatkowe sypialnie.

Pięć iteracji koncepcyjnych i dwa warianty pozwolenia na budowę, dwa kompletne pakiety wizualizacji w kontrastujących paletach materiałowych oraz siedemnaście arkuszy rysunków architektonicznych razem stanowią jeden z najbardziej wyczerpująco udokumentowanych procesów projektowania mieszkaniowego w portfolio Rise.Design. Systematyczne przejście przez wszystkie warianty doprowadziło do budynku, którego ostateczna forma niesie w sobie autorytet każdej rozważonej i odrzuconej opcji.