Gaska Poznan Restaurant

Gaska Kujawska Stopka to renowacja restauracji o powierzchni 144,5 metra kwadratowego w regionie kujawskim, tworząca dwucharakterowy lokal gastronomiczny w trzech połączonych strefach, czerpiący z kuchni i tożsamości kulturowej Niziny Kujawskiej. Brief projektowy zakładał przekształcenie istniejącej restauracji przy drodze -- wolnostojącego budynku składającego się z murowanej struktury głównej z dobudowaną przeszkloną oranżerią -- w ciepłą, wyrafinowaną europejską przestrzeń gastronomiczną o języku projektowym zakorzenionym w klasycznym słowniku bistra, reinterpretowanym ze współczesną skandynawsko-polską wrażliwością. Projekt tworzy dwie atmosfery w dialogu: główną salę jadalną w rejestrze europejskiego bistra i rustykalno-nieformalną oranżerię, połączone barem, który pośredniczy między nimi materiałowo i przestrzennie. Program uwzględnia regionalny charakter restauracji poprzez język materiałowy, który nie jest ani nostalgiczny, ani sztuczny -- szałwiowa zieleń, naturalne drewno i kamień lastryko zastosowane ze współczesną dyscypliną.

Filozofia projektowa zakładała stworzenie przestrzeni, która jednocześnie odczuwana jest jako ponadczasowa i współczesna -- przywołująca ciepło starych dworów i okiennic ogrodowych poprzez kolor i materiał, bez sięgania po reprodukcję historyczną. Każdy element specyfikacji został dobrany tak, aby działał przez cały cykl życia komercyjnego lokalu gastronomicznego: naturalne bukowe meble z łatwą w utrzymaniu tapicerką, podłogi z paneli winylowych, blaty z kompozytu kwarcowego i stolarka z MDF malowanego satynowo. Rezultat stawia na pierwszym miejscu trwałość obok wizualnej elegancji, uznając, że restauracja, która po pięciu latach wygląda na starannie dobraną i przemyślaną, jest lepszym osiągnięciem projektowym niż ta, która osiąga szczyt w noc otwarcia.

Pełny pakiet projektu wnętrz -- koncepcja, wizualizacje, rysunki techniczne, detale mebli i plany elektryczne -- został opracowany w ciągu jednego miesiąca w październiku 2019 roku, z fizyczną budową i aranżacją zaplanowaną na początek 2020 roku. Zakres prac budowlanych był kompleksowy: pełna rozbiórka istniejących mebli, elementów wbudowanych, paneli ściennych, sufitów podwieszanych i oświetlenia; usunięcie płytek i przygotowanie podłoża; zdjęcie farby z drewnianego sufitu i słupów oranżerii; kompletna przebudowa instalacji elektrycznej; nowe sufity podwieszane z płyt gipsowo-kartonowych w głównej sali i barze; nowe okładziny ścienne, posadzki i podłogi winylowe na całych 144,5 metra kwadratowego; drewniane żaluzje do oranżerii; oraz świeże olejowanie odnowionej konstrukcji drewnianej. Projekt udokumentowano na 55 stronach, w tym piętnastu rysunkach mebli na zamówienie w skali 1:25 -- poziom dokumentacji budowlanej zapewniający, że wizualna precyzja projektu przełożyła się dokładnie na zbudowane otoczenie.

Główna sala jadalna o powierzchni 77,2 metra kwadratowego ustanawia formalny rejestr restauracji. Szałwiowo-zielona boazeria panelowa z klasycznymi profilami listwowymi pokrywa ściany -- jej kolor jednocześnie ciepły i powściągliwy -- odcień starych dworów i ogrodowych okiennic, ale określony z precyzją współczesnej palety. Podświetlane witryny ekspozycyjne flankują strefę przejściową w kierunku baru, a ich szklane półki zapewniają starannie skomponowaną warstwę wizualną ponad boazerią. Meble giętego drewna FAMEG i TON z naturalnego buku kontynuują lokalny słownik materiałowy bez jakiejkolwiek dekoracyjnej sztuczności. Podłoga z paneli winylowych Champagne Oak biegnie przez cały lokal, a jej ciepły drewniany ton kotwi kompozycję materiałową od dołu. Sufitowe lampy wiszące z mlecznego szkła opalowego zapewniają równomierne oświetlenie górne odpowiednie dla restauracji działającej o każdej porze.

Listwa dolna boazerii zawiera zintegrowane donice w miejscach siedzisk okiennych -- detal wprowadzający zieleń do ściany jadalnej bez konieczności dodatkowych elementów podłogowych. Ta biofiliczna strategia -- żywe rośliny w obudowach z kwarcowym blatem i matowo-mrożonymi szklanymi bokami -- przebiega jako ciągły motyw przez wszystkie sekcje bankietowe, zmiękczając geometrię wbudowanych mebli, jednocześnie łącząc atmosferę restauracji z otwartym krajobrazem Kujaw widocznym przez okna. Pikowana tapicerka bankietowa w szałwiowej zieleni powtarza kolor ścian, tworząc jednolitą powierzchnię od podłogi do poziomu oczu w strefie siedzeń obwodowych -- decyzja przestrzenna sprawiająca, że stosunkowo skromne pomieszczenie wydaje się zamknięte i przemyślane, a nie jedynie umeblowane.

Kwarcowy bar z blatem Technistone Crystal Diamond zajmuje 15-metrową strefę łączącą salę jadalną z oranżerią. Widziany od strony oranżerii prezentuje kwarcowy blat, podświetlane półki na butelki i lampy wiszące z mlecznego szkła opalowego jako materialny próg między dwoma charakterami jadalniowymi. Wykończenie powierzchni lastryko -- wzór kamiennego kruszywa w ciepło-neutralnej kompozycji -- wprowadza trzeci rejestr materiałowy przy barze, utrzymujący się na tle szałwiowej zieleni sali jadalnej i surowego drewna oranżerii. Mosiężny laminat przy cokole kopniaków dodaje powściągliwy metaliczny akcent. Bar jest jednocześnie stanowiskiem obsługi i architektonicznym zwornikiem: wizualnym punktem, z którego można dotrzeć do każdej z atmosfer, bez dominacji którejkolwiek z nich.

Oranżeria o powierzchni 52,3 metra kwadratowego zapewnia zupełnie inne doświadczenie przestrzenne. Odsłonięte drewniane belki wznoszą się na 374 centymetry w szczycie dachu -- drewno konstrukcyjne uwidocznione u góry po zdjęciu farby i naolejowaniu podczas renowacji, przywracając materiał do jego naturalnego charakteru. Sześćdziesiąt siedem metrów kabla girlandowego niesie 70 żarówek przez całą kubaturę, tworząc gęsty świetlisty baldachim nadający oranżerii atmosferę garden party niezależnie od pory roku. Siedziska bankietowe wzdłuż obwodu spoglądają na zewnątrz przez pełnowysokościowe przeszklenie na panoramiczne widoki wsi -- krajobraz Kujaw staje się bezpośrednią częścią doświadczenia kulinarnego. Wizualne połączenie z powrotem do głównej sali jadalnej przez strefę baru utrzymuje obie atmosfery w przestrzennym dialogu, nie mieszając ich.

Powierzchnia lastryko baru widziana z bliska odsłania kompozycję kruszywa i kolorystykę -- bogactwo materiałowe, które kotwi bar jako najbardziej formalnie dopracowany element w sekwencji trzech stref. Lampa wisząca z mlecznego szkła opalowego powyżej uzupełnia dokumentację wyborów materiałowych na stanowisku obsługi.

Trójwymiarowy plan z lotu ptaka pokazuje układ trzech stref na 144,5 metra kwadratowego -- główną salę jadalną, łączącą strefę barową i oranżerię -- z geometrią drewnianego dachu widoczną z góry jako główny różnicujący element przestrzenny między dwoma kubaturami jadalniowymi. Rzut budowlany w skali 1:50 dokumentuje pozycje ścian, trasy instalacyjne i adnotacje wysokości sufitów -- 310 centymetrów w głównej sali, 374 centymetry w kalenicy oranżerii. Dwie próbki materiałowe płytek lastryko dokumentują specyfikację kruszywa ocenianą dla baru i powierzchni akcentowych podłogi, dokumentując proces selekcji między alternatywnymi kompozycjami.