Stefanjia Ukrainian Food
Wnętrza, Branding
Stefanjia Ukrainian Food to koncepcja restauracji o powierzchni 170 metrów kwadratowych, opracowana dla właściciela ukraińskiej restauracji w historycznym centrum Bydgoszczy, zlecona z polecenia w 2022 roku, w okresie gdy do pracowni trafiły jednocześnie trzy projekty związane z Ukrainą — co odzwierciedlało kontekst kulturowy wojny na Ukrainie oraz liczną społeczność ukraińską, która osiedlała się wówczas w Polsce. Koncepcja zajmuje historyczny budynek w konstrukcji muru pruskiego w starym centrum Bydgoszczy, którego długi, wąski rzut komercyjny wyznaczają odsłonięte ściany z czerwonej cegły, widoczna więźba drewniana oraz konstrukcyjny charakter dziewiętnastowiecznego wnętrza. Projekt nie dąży do zneutralizowania tego charakteru, lecz do jego wzmocnienia poprzez program ukraińskiej dekoracji ludowej, który przekształca surową, zabytkową przestrzeń w kulturowe oświadczenie.
Filozofia projektu przedstawia restaurację jako miejsce powrotu do korzeni — do naturalnych składników, wiejskich tradycji oraz ręcznie wykonanych przedmiotów, które definiują życie ukraińskiej wsi. Koncepcja rozwija się w dwóch rejestrach: istniejąca, historyczna tkanka architektoniczna (odsłonięty mur z cegły oraz widoczne drewniane belki) zapewnia surowe, fakturowane tło nadające autentyczność, podczas gdy warstwa rzemieślniczej stolarki — ręcznie malowane panele kwiatowe, elementy plecione, porcelana oraz meble inspirowane stylistyką vintage — nadaje przestrzeni rozpoznawalną ukraińską tożsamość. Ciepłe, przyciemnione oświetlenie wzmacnia fakturę materiałów i utrzymuje kameralny, immersyjny charakter doświadczenia kulinarnego. Proces projektowy badał dwa odrębne kierunki kolorystyczne w równoległych wariantach wizualizacji: paletę różowo-niebieską dla miękkich, pastelowych kontrastów z ludowym detalem oraz paletę żółto-niebieską nawiązującą do barw narodowych Ukrainy, z mocniejszym akcentem kolorystycznym.
Zakres budowlany obejmuje pełne wykończenie strefy dla gości na powierzchni 170 metrów kwadratowych — salę restauracyjną, strefę baru oraz towarzyszące zaplecze — przy czym technologia kuchni koordynowana jest jako odrębny pakiet specjalistyczny. Zabytkowy budynek w konstrukcji muru pruskiego nie wymagał żadnej ingerencji konstrukcyjnej; strategia projektowa działa całkowicie w ramach istniejącej tkanki budynku i wraz z nią.
Lada barowa na końcu restauracji pełni funkcję ogniskowego punktu docelowego osiowego układu — wizualnego zwieńczenia, które przyciąga wzrok od wejścia przez całą długość sali restauracyjnej. Jej blat ze stali nierdzewnej, korpus w laminacie w głębokim niebieskim odcieniu, front z kasetonowych paneli sztuki ludowej oraz owalny szklany regał nad blatem czynią strefę obsługi najbardziej dopracowanym elementem wnętrza. Niemal symetryczna kompozycja przekroju baru, flankowanego przez siedziska w boksach, ukazuje logikę przestrzenną długiego, wąskiego rzutu: siedziska w boksach biegną po obu stronach sali restauracyjnej, zbiegając się przy barze jako wspólnym punkcie docelowym.
Centralnym zabiegiem projektowym jest system ręcznie malowanych paneli sztuki ludowej z MDF. Wykonane na tle w miękkim, pastelowym błękicie nieba, z lakierowanymi ramami w kolorze przydymionego różu, każdy panel niesie ręcznie malowane motywy słonecznika, koguta oraz kwiatowe, zaczerpnięte z tradycji ukraińskiej dekoracji ludowej. Panele pojawiają się jako oparcia siedzisk w boksach, jako front lady barowej oraz jako tło regałów barowych — powtarzalne pole dekoracyjne, które nadaje restauracji tożsamość wizualną, zachowując przy tym spójność zaprojektowanego systemu, w przeciwieństwie do niespójności autentycznych artefaktów ludowych. Tapicerka boksów wykonana jest w kolorze szałwiowej zieleni, której barwa pozostaje w dialogu z niebieskimi panelami.
Warstwy tożsamości kulturowej gromadzą się w restauracji poza samym systemem malowanych paneli. Plecione instalacje z wiklinowych krążków oraz kolekcje ukraińskich ludowych talerzy ceramicznych są zamontowane w łukowych niszach w bielonej ścianie z cegły, a ciemna, kamienna ściana akcentowa w kolorze morskiej zieleni stanowi ciemniejsze tło dla podobnych ekspozycji artefaktów w głębi sali. Plecione lampy wiszące w formie koszy zwisają z belkowego, drewnianego stropu w regularnych odstępach na całej długości sali restauracyjnej, a ich organiczne, wiklinowe formy łączą rzemieślniczą tradycję programu sztuki ludowej z płaszczyzną stropu powyżej. Połączenie odsłoniętej cegły, drewnianej więźby, ludowej ceramiki, wiklinowych lamp wiszących oraz malowanych paneli tworzy wielowarstwowe, kulturowe wnętrze, które odczytywane jest jednocześnie jako autentycznie ukraińskie i jako zaprojektowane środowisko gastronomiczne.
Pakiet dokumentacji technicznej jest wyczerpujący: widoki i przekroje wnętrz w skali 1:50, w trzech zestawach rysunków, dokumentują wszystkie cztery powierzchnie ścian sali restauracyjnej oraz strefę obsługi kuchni, podczas gdy pełny pakiet mebli na wymiar z serii M w skali 1:25 obejmuje rzuty strefy baru, regały barowe, siedziska w boksach, projekty paneli dekoracyjnych oraz stolarkę łazienkową. Projekt ostatecznie nie został zrealizowany, lecz pakiet techniczny został w pełni dostarczony klientowi.
